مي خواستم خبر شرق را در مورد اينكه خبرنگاران پارلماني به دنبال استيضاح وزير دفاع هستند را تكذيب كنم اما ديدم هيچ جوره نميشه اين مسئله را منكر شد !‌ درسته كه خبرنگاران روزنامه هاي اصولگرا و راستي به خودشون نميارند ولي دعواي همه خبرنگارها با مولا هويزه نماينده مردم دشت آزادگان وقتي مي خواست به زور به ما بقبولاند كه استيضاح وزير ، سياسي است و ساخته و پرداخته فراكسيون اقليت مجلس ،‌ نشون داد كه خبرنگارها ديگه نمي خواهند زير بار حرف هايي بروند كه هيچ چيز جز تند روي سياسي پيش زمينه آن نيست .
به نظر من وزير دفاع اصلا در جايگاهي نيست كه بخواهد در مورد اين مسئله اظهار نظر بكند چه برسد به اينكه بخواهند مجبورش كنند كه مسئوليت حادثه را بر عهده بگيرد . اگر ساختار حكومتي ما مثل ساختار حكومتي برخي از كشورهاي ديگه نظير امريكا بود شايد مي شد وزير دفاع را كه در واقع فرمانده كل قواي نظامي است مسئول حادثه دانست ولي در ايران ،‌ حداقل نمايندگان نمي توانند در اين مسئله نظارت كنند و متاسفانه خبرنگاران هم مانند مردم دستشان به جايي بند نيست جز خانه ملت و نمايندگان .
من فقط يكبار ديگه تونستم همكاري خبرنگاران را در مواجهه با نمايندگان ببينم و اون هم زماني بود كه نماينده تهران به خبرنگاران گفت حروم زاده ،‌ اون موقع هم تمام خبرنگاران چه راستي و چه چپي از اين حرف ناراحت شدند و به انعكاس حرفهاي اون نماينده در رسانه هاشون پرداختند اين روزها هم جو مجلس طوري شده كه خبرنگاران پارلماني به دور از جو هاي سياسي استيضاح به دنبال هويدا شدن چهره مقصر واقعي حادثه هستند ،‌مگر نگاه كردن به چهره افسرده و غمگين خانوم اسماعيلي خبرنگار فارس در مجلس كه همسرش را از دست داد يا چهره شكسته آقاي خيرخواه خبرنگار راديو كه برادرش را از دست داد و همچنين آقاي حيدري شبكه خبر هم سياسي ميشه ؟ يعني ميشه بگيم چون ما همراه با دولت هستيم پس نبايد به بچه خانوم اسماعيلي و همسران شهداي ديگه نگاه كنيم ؟
مي دونم ، استيضاح در نهايت راه به جايي نمي بره و به قول يكي از نمايندگان اصولگراي مجلس ، اشتباهي است كه راه را براي استيضاحهاي بعدي هم مي بندد ولي براي خودش عكس العملي است و نمي دونم ،‌شايد قطره آبي بر دل سوخته بازماندگان كه بگويند حداقل مجلس ،‌كاري كرد . ولي خوب اگر اميدي بود كه با مسكوت ماندن استيضاح و حتي سوال و جواب از وزير ،‌بالاخره مقصر حادثه معرفي مي شود ، شايد ديگر احتياجي به اين همه دعوا بين نمايندگان و خبرنگاران پارلماني نبود .
نمي خواهم بگم خبرنگاران پارلماني براي خودشان بريدند و دوختند و مقصر را وزير دفاع دانسته اند ولي اين موضوع را خبرنگاران پارلماني بهتر از ساير مردم مي دانند كه سوال و تحقيق و تفحص نمايندگان از مسائل مختلف معمولا راه به جايي نمي برد (حادثه هواپيماي خرم آباد و يا حادثه نيشابور هنوز از يادمان نرفته است و اينكه اصولا  مجالي براي مطرح شدن پرونده هاي تحقيق و تفحص در مراجع قضايي وجود ندارد )و بايد اقدامي قاطعانه تر براي مجازات عاملين حادثه انجام داد .
راستش را بخواهيد خبرنگاران روزهاي سختي را پشت سر مي گذارند ، مي دانيم كه به قول آقاي حاجي بابايي ، عضو هيات رييسه مجلس نبايد احساساتي عمل كنيم و نبايد مسئولان كشور را هم وادار كنيم كه در جوي شلوغ و مملو از شايعات به محاكمه كساني بپردازند كه ارتباطي با حادثه نداشته اند اما آقاي شفيق خبرنگار واحد مركزي در مجلس هر دم گوش به زنگ است تا ببيند همكارانش كه در سفرهاي كاري هستند ،‌ به موقع و به سلامت بر مي گردند ،‌ بچه ها هر وقت خبر سفرهاي هوايي براي خبرنگاران حوزه هاي مختلف را مي شنوند هر چي پول خرد دارند به صندوق صدقات مي ريزند ، حتي وقتي خبر سفر ريس جمهور به استان سيستان و بلوچستان به ما رسيد ،‌تو مجلس اولين سوالي كه در تلفنها به خبرگزاريها مطرح مي شد ، اين بود : دكتر سالم رسيد ؟ بچه ها چطور ؟ اونوقت در اين موقعيت كه هر روز و هر روز عكسهاي همكاران شهيدمان در مجلس جلوي چشممان است ، نماينده اي به خاطر اينكه نتوانست به سوالات متعدد خبرنگاران پاسخ دهد ،‌ با همكاري 48 نفر ديگه از هم صنفيهاي خودش ،‌ تذكري به صفارهرندي ،‌وزير ارشاد نوشته اند كه خبرنگاران را هدايت كنيد تا با تبعيض با ما برخورد نكنند ،‌ جهرمي وزير كار هم در جمع خبرنگاران گفته كه اگر مي خواهيد بدانيد شغل سخت و زيان آور چيست راهي معادن شويد !