تبليغاتX
سيـــاه مشـــق
بمان
 

امشب به تبسم آیینه رسیده ام !

حالا هی بگو زیبا ، زیبا ، زیبا  ...

آری می دانم امشب زیبا ترم از تمام دنیا ،

                                             از تمام گریه ،

                                                     از تمامت باران  ...

دلتنگی های همیشگی را فراموش می کنم .

خودت میدانی که همیشه اهل همین کوچه تردید و بهانه و دلتنگی می مانم .

بی قراریم را نیز به دست باد می سپارم تا میان همهمه پرده و پنجره گمش کند .

حالا با توام

                اینجا ...

             در همین اتاق خلوت تنهایی .

امشب اتاقم بدون نور ، صدای پرپر هزاران شمع را به نظاره مینشیند .

امشب اتاقم میهمانی به قداست تو دارد .

دیگر چه می خواهم ؟

بی قراری و دلتنگی که بروند ،

              تو هم که در اتاقم باشی ،

                            دنیا با من است .

آرامشت را به آیینه ام بریز .

                              همانطور که میهمان اتاقمی پناهگاه نگاهم باش

باور کن سادگیت را کم آورده ام !

میهمانی عجیبی است ؛

                  همیشه در جمع تنهاترین بودم و امشب .... 

تنهایی را به ماه می سپارم .

کاش همیشه بمانی

                                                          نگذار ماه تنهاییم را پس بیاورد ،

آیینه در حسرت آرامش بسوزد .

من تمام دلتنگی های شبانه ات را دوره می کنم .

                                                              فقط بمان ...

بمان و پناهگاه نگاهم باش !

+ نوشته شده در یکشنبه 22 شهریور1383ساعت 12:6 توسط ثمانه اکوان / / موضوع: ادبي