رابطه کشور ما با روسیه رابطه عجیب و غریبی است درست مثل این است که دو نفر با اینکه همسفر هستند و در یک راه قدم بر می دارند و با هم به ظاهر مشکلی هم ندارند ، هر کدام از ترس اینکه مبادا دیگری نیمه شب دیگری را رها کرده و یا از پشت به آن خنجر بزند ، همیشه مترصد و نگران باشد !
تاریخ به ما نشان داده که روسیه شریک سیاسی خوبی برای ما نیست اما در راهی که این دو کشور قرار گرفته اند ، باید گفت هر کدام برای منافع خودشان هم که شده باید دیگری را تحمل کنند . اما این منافع کجاست ؟ به نظر می رسد روسیه بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نیاز دارد که ثابت کند دارای همان قدرتیست که قبل از فروپاشی آن را دارا بود و برای اینکه این امر ثابت شود باید روبروی قدرت اول بایستد و هر از گاهی به خودنمایی بپردازد اما این خودنمایی نباید به صورتی باشد که قدرت اول به آن شک کرده و سعی کند که به هر طریقی که شده به جنگ روانی با قدرت اول بپردازد . دولت روسیه زرنگتر از این حرفهاست و باهوش تر که در حالیکه فرصت رشد اقتصادی و سیاسی پیش پایش ریخته است ، خود را درگیر جنگ روانی نابرابر با امریکا کند . پس تنها راهی که باقی می ماند کمک به دشمنان قسم خورده این قدرت اول ، در چارچوب منافع ملی اش است . به نظر شما روسیه برای این کار چه دشمنی قـَدَر تر از ایران برای مقابله با امریکا می بیند ؟...
اما چارچوب یادمان نرود . گیم نت مذاکرات هسته ای ایران با روسیه یادتان هست ؟ روسیه اگر از دستیابی ایران به فناوری هسته ای دفاع می کرد نه به خاطر این بود که ایران هسته ای را در همسایگی خود داشته باشد ، بلکه می خواست با توجه به فشارهای امریکا و متحدان غربی اش ، از این فرصت استفاده کرده و سوخت هسته ای را به قیمت پیشنهادی خودش به کشورمان بفروشد . اما ما هم از این مذاکرات یا بهتر بگویم از این بازی مذاکرات روسیه و پیشنهاد دادنها و گرفتن ها توانستیم نهایت استفاده را برده و از وقت پیش آمده برای تکمیل تحقیقات هسته ای استفاده کردیم و در واقع برنده بازی مذاکره (با هر کشوری که باشد) ، در نهایت ایران است .
اما تنها دشمن قسم خورده امریکا در شرایط فعلی ما نیستیم و حماس و دولت خودگردان فلسطین را هم پس از پیروزی حماس در انتخابات فلسطین نباید از یاد برد . شاید به همین خاطر است که در شرایطی که تمام کشورهای غربی دولت خودگردان فلسطین و در حقیقت حماس را به خاطر به رسمیت نشناختن اسرائیل تحریم اقتصادی کرده اند ، روسیه مانند کشور ما و همردیف با ما سعی در کمک به این دولت دارد و به خاطر اینکه این چند روز اخیر تعطیلات رسمی اسرائیل بوده است ، هنوز هیچ عکس العملی از طرف اسرائیلیان به این اقدام صورت نگرفته است. (جزئیات بیشتر این خبر )
درهر صورت به نظر می رسد این بازی قدرت روسیه با امریکا بیشتر از اینکه بازی برد و باخت برای این دو کشور باشد ، بازی برد - برد برای ایران و روسیه و فلسطین و روسیه است و باید از این فرصت به نحو احسن استفاده برد .

پ.ن.۱: روز جمعه در مراسم افتتاحیه کنفرانس بین المللی حمایت از مردم فلسطین بودم و فکر می کنم تنها چیزی که در تمام طول مراسم مورد توجه خبرنگاران بود ، طرز رفتار خالد مشعل ، رهبر سياسي جنبش حماس بود که از ابتدای ورود به سالن اجلاس سران با همه دست داد و روبوسی کرد و برای خبرنگاران هم سنگ تمام گذاشت و هر از گاهی با نگاه به طبقه بالا که خبرنگاران بودند دست تکان می داد و ابراز احساسات می کرد . بچه ها می گفتند خوبه این آقا خالد تو استادیوم آزادی نبود وگرنه مجبور بود از اون اول تا آخر با همه دست و روبوسی کنه ! (البته دلیل این کار غیر از خوش اخلاقی و مردمداری و مسلمونی مطمئنا چیز دیگه ای هم بوده که اگر خبر قبل را خونده باشد می فهمید ! )