چند روز پیش داشتم گذری کانال PMC (کانال موسیقی ایران) را می دیدم که برنامه یک ساعته ای را پخش کرد به نام top 20 که با نظر بینندگانش 20 تا از بهترین موزیک ویدئوهای ایرانی را از مجاز و غیر مجاز و ترک و عرب و خارجی همه جوره نشان می داد . کنجکاو شدم ببینم مردمی که بعضیهاشون شبانه روز دارند این کانال را نگاه می کنند چه نظری راجع به موزیک های وطنی و خارج وطنی و غیر وطنی دارند . برنامه ریتم خوبی داشت از انتخاب بیستم شروع می شد و به موزیک ویدئو برتر می رسید . درست مثل top 10 های خارجی ... نمره بیستِّ کامران و هومن ، درختِ ابی ، و یک سری از این موزیک های قری ولی هر چقدر که نمره های کمتر و به تک رتبه ای ها می رسید موسیقی ها از وجاهت بیشتری برخوردار بود و به قول معروف سنگینتر بود ... چکاوکِ داریوش که از خوانندگان قدیمی ایرانی است و برای خودش پایه ای برای موسیقی غیر مجاز ایرانی است ، یک آهنگ جدید از شادمهر عقیلی که اون هم از بنیانگذاران موسیقی پاپ در داخل ایران بود و بالاخره زرق و برق لوس آنجلس نگذاشت سختی های کار در ایران را تحمل کند و از کشور رفت ، آهنگ سفارشی شهیاد که با امراه خواننده ترک اجرا شده بود و کلی در جامعه ایرانی و ترک معروف شده ، آهنگ تصور کن سیاوش قمیشی که اونهم از بزرگان موسیقی است و این آهنگش هم در زمان انتخابات یادمه در بین بچه های ستاد معین و دوم خردادیها حسابی مد و معروف شده بود ، آهنگ تیکه تیکه کردی آرش هم که در واقع آرش با اون آهنگ معروف شد ، انتخاب دوم بییندگان PMC بود . بماند که آرش بعد از توزیع اولین آلبومش چقدر در کل جهان چه به عنوان یک ایرانی چه با عنوان INDIAN ARASH معروف شد که دهان لوس آنجلسی ها را هم به علامت تعجب باز گذاشت و محبوبیتش تا حدی پیش رفت که قرار شد در سی دی موسیقی جام جهانی به عنوان خواننده ایرانی به همراه دی جی الیگیتور اجرا داشته باشه ... بعداز تمام آهنگ های این نامداران موسیقی غیر مجاز خارج از ایران ، نوبت به بهترین موسیقی یعنی رتبه یک شد . و من در اثنای پخش پیامهای بازرگانی داشتم به این فکر می کردم که چقدر خوبه که طرفداران موسیقی غیر مجاز هم دنبال موسیقی حرفه ای هستند و از این موسیقی های بازاری دم دستی مثل خیلی از موسیقی های وطنی خوانندگان تازه وارد میدان شده ایرانی که مرتب از کانال ایران موزیک و مهاجر پخش میشه خوششون نمیاد و چقدر سطح سلیقه مردم بالا رفته و از این جورها فکر ها که نوبت به رتبه اول رسید و در کمال تعجب دیدم یکی میگه : از اون بالا کفتر می آیه ... یکدانه دختر می آیه .... انقدر به سلیقه مردم و این آهنگ شهاب تیام و به خودم به خاطر این فکر های رویایی خندیدم که اشکم دراومد ! و در انتهای برنامه تنها به این نتیجه رسیدم که سلیقه و انتخاب ایرانی جماعت را نمی شود هیچ جوره پیش بینی کرد ! خدایی اگر عباس قادری یا جواد یساری رتبه اول می شدند انقدر نمی خندیدم !
خوب در هر حال آهنگ یا در واقع بگم تست اهنگ آرش و دی جی علی گیتور برای جام جهانی تو اینترنت پخش شده (با رایت کلیک رو اینجا SAVE TARGET AS را بزنید تا اهنگ دونلود بشه )و جدای از اینکه اصلا قشنگ نیست و در واقع تکراری از اهنگ های معروف قبلش هست ، همش به این فکر می کنم که جوونی مثل آرش چطوری تونست انقدر در کارش موفق باشه که چشم لوس آنجلسی ها را به خودش خیره کنه و اونها هم در بهت و حیرت کار آرش بمونند . من اولش فکر می کردم برای در سطح جهانی معروف شدن ، احتیاج به رانت مالی داری و یا در موارد نادر احتیاج به رانت سیاسی و وقتی که آرش در مصاحبه اش با امیر قاسمی مدیر شبکه تلویزیونی تپش و یکی از مردان مافیای موسیقی لوس آنجلسی گفت که برای درآوردن مخارج کاست اولش مجبور بوده کارهای اجرایی یک مدرسه را انجام بده یا در رستوران کار کنه اما با اولین کلام او ابی خواننده قدیم و معروف و صاحب سبک ، حاضر شده بدون اینکه آشنایی از او و طرز اجرایش داشته باشه یک اهنگ با اون بخونه و در واقع از لحاظ حرفه ای ساپورتش کنه و بعد رییس امور فرهنگی فیفا ازش خواسته که در مراسم جام جهانی بخونه فقط به این نتیجه رسیدم که این کار فقط می تونه کار رانت سیاسی باشه نه مالی ... در هر حال آرش با هر ترفندی که شده الان از خوانندگان خوب و سرشناس جهان است و این برای هر ایرانی یک حس خوب به همراه داره . خداکنه آرش قدر موقعیتش را بدونه و واقعا خودش را به عنوان یک ایرانی به جهان معرفی کنه نه مثل حالا که بیشتر اروپاییها فکر می کنند او هندی است .