معناهای متفاوت صرفه‌جویی در فرهنگ لغات پارلمان

این روزها صحبت از چگونگی به کارگیری بیانات رهبر انقلاب در مورد اصلاح الگوی مصرف در بخش‌های دولتی و غیر دولتی و سازمان‌ها زیاده و هر سازمانی داره تدبیر نهاییش برای عملی کردن مسئله اصلاح الگوی مصرف را انجام میده . مرکز پژوهش‌های مجلس چند وقت پیش جزوه‌ای از بیانات رهبر انقلاب در دیدار با نمایندگان دوره های مختلف مجلس را منتشر کرده بود که با توجه به این بیانات خیلی جالب بود. رهبر انقلاب سال ۸۳ در دیدار با نمایندگان دوره هفتم مجلس درمورد چگونگی دوری از اسراف و تبذیر در مجلس بیاناتی داشتند که خیلی خوبه دوباره مرور بشه :
"من وقتي در مطبوعات خواندم که شماها تصميم گرفته‏ايد در بعضي از مسائل مجلس و برخي از برخورداري‏هاي بيخودي تجديدنظر کنيد، حقيقتاً خوشحال شدم و به بانيان اين کار دعا کردم. مثلاً فرض بفرماييد آدمي خانه دارد، باز خانه مي‏خواهد؛ امتياز دارد، باز امتياز مي‏خواهد. واقعاً من تشکر مي‏کنم از اين‏که شما در اين راه وارد شديد و همت گماشتيد. اين راه را ادامه دهيد و بر سر اين کارها پاي بفشريد. هرچه مي‏توانيد، منطقي و صحيح رفتار کنيد. البته ما توصيه نمي‏کنيم و توقع هم نداريم که مثلاً در مجلس، نمايندگان گشنگي و تشنگي بکشند و زهد به خرج دهند - نه ما اين‏طوريم، نه شما اين‏گونه‏ايد - ما مي‏گوييم زياده‏روي و اسراف نشود و کارهاي بي‏قاعده و خرج‌هاي بيخودي انجام نگيرد."
برخی کارها ‌فقط از دور زیباست. یادم نمیره وقتی نماینده‌های همین دوره مجلس بعد از جار و جنجال‌های تبلیغاتی درباره نگرفتن ماشین و موبایل از مجلس ،‌چطوری بعد از چند وقت ،‌تعداد زیادیشون هم ماشین را گرفتند و هم موبایل و هم اجاره خونه و یا همین مجلس هشتم که آوازه وام‌های ۱۰۰ میلیون تومانی مسکن نمایندگان همه جا را گرفت و قبل از عید هم با تشکیل جلسه‌ای غیر علنی به بررسی چگونگی راه اندازی تعاونی مسکن برای نمایندگان پرداختند. کاش می شد به جای این همه صحبت و مصاحبه درباره راه‌های صرفه‌جویی و اصلاح الگوی مصرف ،‌صرفه‌جویی را یک‌بار در رفتار خودشان تجربه می‌کردند و حداقل بیان می‌کردند که علت افزایش چند برابری بودجه مجلس در سال ۸۸ چه بود که رییس مجلس جواب نامه اخطار قانون اساسی رییس جمهور را با آن لحن تمسخر آمیز داد.

مشکلات عاطفی‌مان با امریکا حل شد، می‌ماند حقمان !

وقتی پیام تبریک عید نوروز اوباما را خوندم، باورم نمی‌شد اصل این پیام به همون لحن صمیمانه و سیاقی باشه که تو خبرها آمده ولی وقتی فیلم پیام رو دیدم و مخصوصا "عید شما مبارک" آخرش رو به فارسی از زبون آقای "تغییر" شنیدم به خودم گفتم چقدر ما بدیم ! یعنی میشه دولتی به این نازنینی رو اینقدر در نظر مردم بد جلوه بدیم ؟

می‌خندی ؟ آره خنده داره دیگه ...  آخه تمام ماجرا این نیست ! به قول لاریجانی رییس مجلس مشکلات بین ایران و امریکا مشکلات روحی و عاطفی نیست که با این پیام‌های سراسر محبت آمیز حل بشه و ما از فردا بگیم قربونت برم اوباما جان! مرسی که ما رو قابل دونستی تو این وضعیت بحران اقتصادی و هزار تا مشکل دیگه ای که امریکایی‌ها باهاش سر در گریبان بودند، به فکر ایرانی‌ها بودی و سال نو رو بهشون به فارسی تبریک گفتی .

به قول قدیمی‌ها این وسط یه چیزی جا افتاده و یه سر این قضیه گم شده. چطور می‌تونیم با ملاطفت و مهربانی از امریکایی بگوییم که در هشت سال جنگ تحمیلی عراق و صدام را به انواع و اقسام تجهیزات جنگی مجهز کرد؟ چطور می تونیم با مهربانی از امریکایی بگوییم که دارایی‌های مردم ایران را مسدود کرده ، با در نظر گرفتن انواع تحریم‌ها اقتصاد کشورمان را به نابودی کشانده و هنوز هم که هنوزه به نوعی دیگر با این مردم در جنگ است ؟ (چرا جنگ ؟ حساب دو دو تا چهار تاست، به طور مثال وقتی نمی‌تونید هواپیما بخرید، از هواپیماهای دست دوم استفاده می‌کنید و با یک سقوط حداقل 300 نفر از ایرانیها با هم می میرند، به نظر شما این جنگ نیست ؟)

در نهایت این سیاست‌ها در واقع لطمه به حکومت ایران نیست بلکه لطمه به مردم ایرانه و تا وقتی که دولت امریکا نخواد بفهمه که این سیاست‌ها چه لطمه‌ای رو به این مردم میزنه، نمیشه گفت تغییری صورت گرفته و این لفاظی‌ها و سخنان محبت آمیز یه جوری این وسط تبدیل به وصله ناجور در روابط دو کشور میشه و ابهام‌هایی داره . اصلا یه چیزی : حداقل میگذاشتی اون مُهر ادامه تحریمها علیه ایران خشک بشه بعد اینجوری حرف می‌زدی !

در نهایت هیچکس تبریک خشک و خالی رو دوست نداره ! آقای اوباما من به عنوان کوچیکترین ایرانی وقتی پیام تبریکت رو شنیدم، خوشحال شدم و بیشتر از اون از این خوشحال شدم که پس از سالها یک دولتمرد امریکایی نه تنها با من بلکه با رهبر و سیاستمداران کشور من که در واقع انتخاب من و هم‌وطنانم هستند نیز احترام گذاشته و درواقع به انتخاب ایرانیان احترام گذاشته و با آنها حرف میزنه ولی عیدی ما یادت نره ! شاید این عیدی و امیدواری برای "تغییر واقعی" در سیاست های امریکا در مقابل ایران در سال جدید خورشیدی ما رو بتونه به رویای مشترکمون برسونه .

پ.ن: با منتشر شدن این پیام، مطئنم بعد از عید دوباره تب گفت‌و‌گو با امریکا در جوامع سیاسی کشور بالا می‌گیره. خوشحالم که این دفعه رهبر انقلاب قبل از هر شخص دیگه‌ای تکلیف همه‌رو با این صحبت‌ها مشخص کردند و دیگه نیازی به دعوا نیست ! مشکلات عاطفیمان با امریکا شاید هم اکنون برطرف شده باشد اما این وسط می ماند حقمان که گفته اند گرفتنی است . فکر کنم باید از این فرصت استفاده کرد. بعدا راجع بهش بیشتر می نویسم .

سال 88، سال اتفاقات بزرگ

سال ۸۸ سال پر ماجرایی خواهد بود . نه ! من نه ستاره شناسی بلدم نه طالع بینی چینی خوندم . فقط کافیه به وقایعی که قرار است در این سال اتفاق بیافتد نگاه بندازیم : ۱- انتخابات خرداد ماه را می توان مهمترین رویداد سال نامید ولی به نظرم از اون مهمتر چگونگی رسیدن به هدف اصلاح الگوی مصرف است که رهبری در پیام نوروزیشان به آن اشاره کردند. مجلس با تمام توانش جلوی دولت رو برای اجرای هدفمند سازی یارانه ها گرفت و بیانات رهبر انقلاب دقیقا راه پیش روی دولت و مجلس در سال آینده را روشن کرد . صحبت رهبر انقلاب تعیین تکلیف نهایی برای نمایندگانی بود که نمی خواستند ریسک این کار را بپذیرند و قرار بود درست مانند جریان سهمیه بندی بنزین ، کار بین دولت و مجلس پاسکاری شود . اما اصلاح الگوی مصرف اگرچه ممکنه در ماههای ابتدایی سال تحت تاثیر فضای انتخابات قرار بگیره اما از نیمه دوم سال باید رسما جنبه اجرایی به خودش بگیره و این مهمترین اتفاق سال آینده خواهد بود.
۲- هنوز هم مشخص نیست واقعا مجلس بودجه سال ۸۸ را برای چه دولتی و چه ریییس جمهوری نوشته است . نمایندگان به خیال اینکه محمود احمدی نژاد دوباره رای مردم را از آن خود خواهد کرد ، بودجه ای را نوشتند که خود نیز به اجرایی نبودن آن معترفند اما فکر کنم نتیجه انتخابات منجر به ایجاد اصلاحاتی دربودجه ۸۸ هم بشود .
۳- از اتفاقات مهم دیگه که بعدا در موردش مفصل می نویسم ، کناره گیری خاتمی از رقابت های انتخاباتی است که معلوم نیست با گفمان اصلاح طلبی چه خواهدکرد . به نظرم اصلاح طلبان که تاکنون هم به تعریف مناسبی از اصلاح طلبی نرسیده اند، پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ، یا به سراغ بازتعریف این جریان و هوادارانش می پردازند و یا به کلی از صحنه سیاست کشور حذف می شوند . (این رو تنها من نمیگم که بگید به خاطر خصومت با اصلاح طلبان این حرف را زده . خودشون هم به این مسئله واقفند و بارها در اظهار نظراتشان بیان کردند)
خاتمی دیر آمد و دیر هم رفت . اگر زودتر از اینها اعلام می کرد که نمی خواهد وارد صحنه رقابت انخاباتی شود ، حداقل حامیانش به دنبال گزینه ای دیگر می رفتند اما در روزهای پایانی سال ۸۷ گروههای حامی رییس جمهور سابق ایران ، هنوز در شوک کناره گیری ناگهانی یک ضلع از مثلث کروبی - خاتمی - موسوی بودند و معلوم نیست برای گزینه "بعد از خاتمی " چه می کنند؟ ( پیش خودمون بمونه ولی به نظرم احتمال تحریم بی سر و صدای انتخابات توسط طیف های تندروی حامی خاتمی هم وجود داره )
در هر صورت سال ۸۸، سال سرنوشت سازی برای کشور ، گروههای سیاسی و مردم خواهد بود . انشالله که سال خوبی برای همه باشه و مردم برنده باشند . مثل همیشه ...

پ.ن: اومدم بنویسم سال نومبارک و از این جور حرفها دیدم واسه روز پنجم نوروز دیگه خیلی دیره اما زیاد هم دست خالی نیومدم . خیلی از دوستان در مورد قالب وبلاگ نظر خوبی نداشتند و تو این چند روز تعطیلی سعی کردم قالب رو کمی بهتر کنم . امیدوارم بهتر شده باشه .به نظرم سنگین تر و شکیل تر شده ولی هنوز هم مشتاق شنیدن و خوندن نظراتتون هستم . بلاگرولینگ هم که طبق معمول همیشه خرابه و تا لینک ها رو درست کنم کمی طول میکشه . از تمام دوستانی که لطف کردند و وبلاگم رو لینک کردند خواهش می کنم در قسمت نظرات بنویسند تا دوباره لینکشون رو درست کنم . ( هر وقت میام بگم مرسی، یکدفعه قیافه آقای بادامچیان میاد جلو چشمم که میگه خانوم مرسی نه ، بگو متشکرم ) پس متشکرم و سال نوی همگی مبارک !