اصلا انتظار نداشتم کنفرانس مطبوعاتی روز گذشته رییس جمهور اینقدر "کار درست" برگزار بشه که به تموم سوالاتی که مطرح کرده بودم ، پاسخ داده بشه. دیروز به نظرم بعد از گذشت سه سال از دوران ریاست جمهوری ، دکتر احمدی نژاد راه و رسم درست برخورد با سوالات مردم و افکار عمومی رو به رسانهایها نشون داد.
نه اینکه تا به حال کنفرانسهای مطبوعاتی بد برگزار شده باشه یا سوالات خوبی توشون مطرح نشده باشه، طرز پاسخ دادن به این سوالاته که بیش از هر چیز دیگه مهمه .
معمولا روسای قوا در کنفرنسهای مطبوعاتی وقتی راجع به یک موضوع مهم روز که ممکنه عملکرد اونها رو هم زیر سوال ببره، ازشون سوال میشه، رو به کلیگویی می کنند. مثلا از رییس مجلس میپرسند به نظر شما تعامل دولت و مجلس با مطرح شدن استیضاحهای مختلف یا سوال از رییس جمهور زیر سوال نمیره ، رییس جواب میده : تعامل مجلس با دولت همواره برقرار بوده ، هست و خواهد بود. قوای مجریه و مقننه همیشه با یکدیگر گفتوگو میکنند و .... در صورتیکه اگر بخواهد به طور صحیحی موضعگیری کند و در واقع جواب دندونگیری برای خبرنگارها داشته باشه می تونه از خود استیضاح بگه، از اینکه هیات رییسه به خاطر تعامل با دولت و ضربه وارد نشدن به دولت جلوی این طور کارها رو می گیره ، یا اینکه بگه ما هر طور شده استقلال خودمان را در مجلس به دولت نشان می دهیم و استیضاح وظیفه نمایندگان است و ...
خوب از تو راه اول پاسخگویی اول هیچ خبری درنماید جز تکرار مکررات ولی از جمله دوم و لحن دوم خیلی خبرها درمیاد و در واقع موضع مجلس هم به خوبی روشن شده.
روز گذشته در کنفرانس مطبوعاتی رییس جمهور، راه خوبی رو در پیش گرفت. یعنی لازم نیست به سوالاتی که اذیتت میکنه یا میخواد نقدت کنه ، سوال سر بالا بدی، حرف "خودت" رو بزن و موضع خودت رو بیان کن . از جواب رییس جمهور در مورد مشایی با اینکه کاملا می دونستم چی میخواد جواب بده، لذت بردم همچنین از پاسخش به سوال مربوط به احزاب و حمایت نکردنشون از احمدینژاد (که چقدر حرف در موردش دارم)، یا بیانیهای که اقتصاددانان میخواهند بنویسند و خیلی از سوالات دیگه. به نظرم رییس جمهور خودش برای بیان مواضع دولت بهترین سخنگوست و شاید بهتر بود از همون اولش هم دعوای میان الهام و سایر قوا را راه نمیانداخت و خودش در مورد خیلی چیزها جواب رک می داد و قضیه فیصله پیدا میکرد. درست مثل ماجرای مشایی و علما.
| تبليغات | X |
امروز ساعت سه بعدازظهر کنفرانس مطبوعاتی رییس جمهوره . این کنفرانس به نظرم مثل تمامی کنفرانسهای مطبوعاتی دیگه احمدی نژاد از اهمیت خاصی برخورداره . همیشه دکتر احمدی نژاد در شرایطی کنفرانس می گذاره که خبرنگاران سوالات زیادی دارند ولی در اکثر مواقع هم این سوالات بی جواب می مونه و یا وقت کم میاد و یا اینکه سوا کن ، جدا کن های خبرنگارها برای پرسیدن سوال اینقدر برنامه ریزی شده که هیچ سوال خاص و درست و حسابی نمیشه پرسید . ولی این بار سوالات زیادی در ذهن خبرنگاران و افکار عمومی وجود داره که امیدوارم امروز به این سوالات پاسخ درست و حسابی ای داده شود: 
همیشه فکر میکردم روزنامهنگارانی که اسمشون تو روزنامه کیهان، اونهم تو ستون ویژه میاد، چقدر حرفهایاند و چقدر نوشتههاشون موجب هراس کیهان و جناح اصولگرا شده که اینتطوری دق دلی سرشون خالی میکنند! همیشه فکر میکردم چقدر از طرف مسئولین روزنامه کیهان، احساس خطر میشه که در مورد همکاران خودشون این مطالب را مینویسند ولی دیدم این خبرها هم نیست! 
قبل از مطرح شدن بحث اعلام وصول طرح استیضاح وزیر آموزش و پرورش ، برخی معتقد بودند این طرح اونهم درست هفت ماه بعد از اینکه علی احمدی در این پست مشغول به کار شده و درست در آستانه ماه مهر و شروع آغاز سال تحصیلی جدید ، یک اقدام عجولانه است که راه به جایی نمی برد اما جمع شدن 82 امضا برای استیضاح وزیری که در بسیاری از موارد طرح استیضاحش هم با نمایندگان کنار آمده و قول تجدید نظر در عملکرد کوتاه مدتش را داده ، نشان از پیدا شدن عزم جمعی برای انجام کار بزرگتری داره . نمیدونم این تفسیر چقدر میتونه درست باشه... ولی کله پا کردن یک وزیر برای کشاندن تمام کابینه به مجلس اونهم در سال آخر فعالیت دولت، کار عجیبی است! عدهای معتقدند نمایندگانی که بازی رای اعتماد کردان را به حرف وحدیثها و نقل قولها باختند، این بار قصد دارند با عزل وزیر آموزش و پرورش، کاری کنند که کل کابینه برای گرفتن رای اعتماد به مجلس بروند و این بار دیگه مجلس حتما به کردان رای نخواهد داد ...
خارج شدن لایحه حمایت از خانواده از دستور کار مجلس برای هر کسی غیر قابل تصور بود غیر از من ! دارم کم کم به این نتیجه میرسم که لوایح و طرحهایی از این دست اصلا در مجلس به سامان درست و حسابی نمیرسند و نمونهاش هم طرحهایی که قراره فرهنگسازی کنند ، مثل طرح مد و لباس و طرح کنترل و هدفمند کردن برنامههای ماهوارهای که در مجلس هفتم بررسی شد و به نتیجه خاصی نرسید. البته این از دستور کار خارج شدن، ظاهرا داره تبدیل به پیروزی یک جناح در مقابل شکست جناح دیگه تعبیر میشه که کار خیلی اشتباهی است. 
